Καταγγελία Ε.Α.Α.Κ. | Για τα γεγονότα στο Πα.Μακ. την Πέμπτη 4/4

Την Πέμπτη 4/4 στο Πα.Μακ μέλη των Ε.Α.Α.Κ., καθώς και άλλα μέλη αριστερών δυνάμεων που βρίσκονταν στο Πανεπιστήμιο δέχτηκαν τραμπουκική και δολοφονική επίθεση από φασιστική συμμορία.

Καταγγέλλουμε την δολοφονική επίθεση των φασιστοειδών. Πρόκειται για πολιτικούς απόγονους των ταγματασφαλιτών, των δοσίλογων, των γερμανοτσολιάδων που χτυπάνε σε κάθε γωνία από σχολεία, γειτονιές και πανεπιστήμια, μετανάστες, εργαζομένους όπως και κόσμο της Αριστεράς και του κινήματος.

Ήρθαμε αντιμέτωποι με εκείνους που μαχαιρώνουν, που δολοφονούν που αποτελούν το μακρύ χέρι του συστήματος. Για μια ακόμη φορά πήραν την απάντηση ότι ο φασισμός δεν έχει θέση πουθενά. Ότι η νεολαία και ολόκληρη η κοινωνία θα βρεθεί απέναντί τους. Όπως άλλωστε έχει βρεθεί όλο το τελευταίο διάστημα γιγαντώνοντας την αντιφασιστική πάλη σε κάθε χώρο.

Δηλώνουμε ότι οι φοιτητές αυτοί καμία θέση δεν έχουν στους Φοιτητικούς Συλλόγους. Απαιτούμε την άμεση διαγραφή τους από τους Φοιτητικούς Συλλόγους- όπου και αν βρίσκονται- στη βάση των καταστατικών των συλλόγων που κερδήθηκαν και κατακτήθηκαν από τους μαζικούς αγώνες του φοιτητικού κινήματος εδώ και δεκαετίες. Το φοιτητικό κίνημα έχει δείξει ξεκάθαρα ‘ότι άτομα με φασιστικές αντιλήψεις  και δράσεις δεν χωρούν στους συλλόγους.

 Η συγκεκριμένη επίθεση είναι ξεκάθαρα πολιτική. Ως Ε.Α.Α.Κ. θα συνεχίσουμε να παλεύουμε ενάντια στο φασισμό, τις ρίζες και τη δράση του, να παλεύουμε για μαζικούς, δημοκρατικούς, φοιτητικούς συλλόγους.

Τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν. Θα μας βρίσκουν απέναντί τους, όπως και μας βρήκαν μπροστά τους για την προάσπιση του Δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, του Ασύλου και του πολιτικού μας χώρου. Είναι αναγκαιότητα όλοι οι φοιτητές και ολόκληρη η κοινωνία να συσπειρωθούμε προκειμένου να απαντήσουμε συλλογικά απέναντι σε τέτοιες μεθόδους και λογικές, απέναντι στην φασιστική απειλή. Ο λαός μας δεν πρέπει να ξεχνά τι σημαίνει φασισμός. Όπως τον τσακίσαμε τότε, οφείλουμε και στο σήμερα να φανούμε αντάξιοι των αγωνιστών που τον πολέμησαν.

Καλούμε όλους τους φοιτητές να δώσουμε συλλογικά την μάχη απέναντι στον φασισμό. Να καταδικάσουμε με μαζικούς αγώνες την πολιτική που τον γεννά, τον τρέφει και τρέφεται απ’ αυτόν. Να στείλουμε το μήνυμα παντού : ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΑΠΟ  ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για την απεργία των εργολαβικών υπαλλήλων

Το τελευταίο χρονικό διάστημα πολύς ντόρος έχει γίνει γύρω από το ζήτημα των σκουπιδιών και της καθαριότητας στο ΑΠΘ.
Όντως είναι μια δυσάρεστη εικόνα και μια δύσκολη κατάσταση για να αντιμετωπίσει κανείς. Μήπως έχει έρθει η ώρα όμως να κοιτάξουμε λίγο πέρα από τα σκουπίδια και τη δυσοσμία; Ίσως εκεί ανακαλύψουμε κάτι πιο σοβαρό και πιο βρώμικο, κάτι που είναι ακόμα πιο ανθυγιεινό, όπως η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η κοινωνία τα τελευταία χρόνια με την καταιγίδα μέτρων που επιβάλλονται από τη μνημονιακή πολιτική που τίποτα “σωτήριο” δεν έχει, παρά μόνο την εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων και την άρση των κεκτημένων τους. Ήδη το νέο πακέτο μέτρων των 11,5 δις που ετοιμάζονται να περάσουν περιλαμβάνει την εφεδρεία και την υποχρεωτική συνταξιοδότηση στους δημόσιους υπάλληλους ενώ ταυτόχρονα κουρεύονται και οι συντάξεις για μια ακόμη φορά, με παράλληλη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και του ορίου συνταξιοδότησης στα 67, ενώ τέλος προωθούνται οι αποκρατικοποιήσεις-ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η κατάργηση του κράτους πρόνοιας.

Συγκεκριμένα για την εκπαίδευση, όπου οι αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις λειτουργούσαν πάντα στα πλαίσια της αντιλαϊκής πολιτικής, η επίθεση αποκρυσταλλώνεται στο νέο νόμο-πλαίσιο και τις τροπολογίες του. Ένα νόμο που με τη διάλυση του πτυχίου, την αλλαγή του μοντέλου διοίκησης, την περικοπή φοιτητικών παροχών (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα), την αλλαγή των ρυθμών σπουδών με τις προβλεπόμενες διαγραφές φοιτητών και την κατάργηση του ασύλου έρχεται να διαλύσει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου και να διαμορφώσει το νέο μοντέλο εργαζομένου (ευέλικτος-πειθήνιος-εύκολα διαχειρίσιμος)

Η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων δεν είναι ξεκομμένη από το νέο νόμο πλαίσιο για την εκπαίδευση και τη μνημονιακή πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ, η οποία, πέρα από τα προβλήματα που δημιουργεί στους φοιτητές λόγω της περικοπής των φοιτητικών παροχών, δημιουργεί προβλήματα και στους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο. Ειδικά στο ΑΠΘ, που για πάνω από 20 χρόνια είναι το μοναδικό πανεπιστημιακό ίδρυμα στην Ελλάδα που προσλαμβάνει εργαζόμενους, όχι μόνιμους και με άμεση σχέση με το πανεπιστήμιο, αλλά μέσω εργολαβιών. Όταν μιλάμε για εργολαβίες μιλάμε για τις πλέον σκληρότερες εργασιακές σχέσεις που περιλαμβάνουν μη μόνιμη εργασία, δηλαδή εργασία με μεταβλητές συμβάσεις προσωρινής διάρκειας, χαμηλότατους μισθούς, άτσαλα ωράρια που έχουν αφήσει χρόνια πίσω το οχτάωρο και άθλιες συνθήκες εργασίας. Καθώς μάλιστα τα αποθεματικά έχουν τελειώσει, λόγω της ευρύτερης υποχρηματοδότησης στην εκπαίδευση και συγκεκριμένα των εξαιρετικά μειωμένων κονδυλίων που αντιστοιχούν στο ΑΠΘ, οι εργαζόμενοι αυτοί όχι μόνο κινδυνεύουν να μην εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους, αλλά δεν είναι καν σίγουρο το πότε και αν θα ξαναπληρωθούν γενικώς. Εξάλλου, το καθεστώς της εργολαβίας επιβαρύνει επιπλέον τα αποθεματικά του ΑΠΘ, καθώς από τα 26.5 εκατομμύρια της κρατικής χρηματοδότης, τα 16 πηγαίνουν για τις εργολαβίες, από τα οποία ένα μέρος πηγαίνει στην τσέπη του εργολάβου, χωρίς, ωστόσο, να τρέφουμε αυταπάτες ότι σε αντίθετη περίπτωση τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιούνταν για τις πραγματικές ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων του πανεπιστημίου.

Στον αγώνα των εργολαβικών εργαζομένων του ΑΠΘ, η στάση των φοιτητών δεν πρέπει να θέσει αναχώματα μέσα από τη συγκρότηση ομάδων καθαρισμού από φοιτητές ή καθηγητές. Σκοπός της απεργίας αυτής είναι να οξυνθεί η κατάσταση σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην αφήνεται η δυνατότητα στις πρυτανικές αρχές και το υπουργείο να κωφεύουν και να αποποιούνται των ευθυνών τους. Το μάζεμα των σκουπιδιών από εμάς λοιπόν εκτός από εμπόδιο στον αγώνα των απεργών είναι και μια πολύ καλή λύση από πλευράς υπουργείου ώστε να μη χρειαστεί να μπει στη «δυσάρεστη θέση» να προσλάβει απεργοσπάστες για να κάνουν αυτοί τη δουλειά των απεργών. Αντίθετα, εμείς οι φοιτητές πρέπει να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργολαβικών εργαζομένων, δίνοντας και το δικό μας στίγμα ενάντια στο νόμο. Θα πρέπει να συμπορευθούμε μαζί εργολαβικοί και φοιτητές, στον αγώνα ενάντια στο “Νέο Πανεπιστήμιο”. Να στοχοποιήσουμε τους κύριους υπαίτιους της αντιλαϊκής αυτής πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, που μας θέλουν υποταγμένους και πειθήνιους και να τους και να τους απαντήσουμε με τις συλλογικές μας διαδικασίες, τις συνελεύσεις, τις καταλήψεις, τις απεργίες, τις συγκρούσεις και τις διαδηλώσεις ότι δεν είμαστε ούτε σιωπής ούτε υποταγής, είμαστε η γενιά της ανατροπής!      

    

ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για τα Συμβούλια Διοίκησης

Στις 24-25 Οκτώβρη ορίστηκαν στο ΑΠΘ οι διαδικασίες ανάδειξης του Συμβουλίου Διοίκησης, πτυχής του νόμου που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου 2011 από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Η υπερψήφιση του νόμου από τα κόμματα που σήμερα συγκροτούν τη συγκυβέρνηση του κεφαλαίου αποτέλεσε την πρόβα τζενεράλε για να προωθηθεί, παρά τις ολοένα και εντεινόμενες κινητοποιήσεις εργαζόμενων και νεολαίας η πολιτική ισοπέδωσης των δικαιωμάτων του λαού σε εργασία, παιδεία και δημοκρατία. Αυτή η πολιτική υπηρετεί σταθερά την προσπάθεια του κεφαλαίου να υπερβεί την κρίση του, φορτώνοντας τα βάρη σε εργαζόμενους και νεολαία. Ως συνεχιστής της ίδιας πολιτικής η τρικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ με την επίθεση που διεξάγει σε παιδεία και εργασία έρχεται να επικαιροποιήσει το νόμο Διαμαντοπούλου ξανά ψηφίζοντας στην ουσία τον ίδιο νόμο, θέτοντας ασφαλιστικές δικλείδες (ηλεκτρονική ψηφοφορία, αυτόματος διορισμός μελών στα Σ.Δ.) και προσπαθώντας να άρει τις όποιες αντιδράσεις στην εφαρμογή του περσινού. Στην περίοδο που διανύουμε η συγκυβέρνηση του Σαμαρά έχει βάλει στο μάτι τους μισθούς των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τη μονιμότητα στο δημόσιο, καθώς και κάθε δημόσιο αγαθό και κοινωνική παροχή που σε συνδυασμό με το νέο πακέτο μέτρων των 11,5 δις εξαθλιώνει ακόμη περισσότερο τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Η εφαρμογή όμως όλων των παραπάνω είναι οργανικά συνδεδεμένη με τις τεράστιες αλλαγές στο χώρο της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Επειδή όμως η επιτακτική ανάγκη από την πλευρά του κεφαλαίου για πλήρη εφαρμογή του νόμου και όλων των αλλαγών στην τριτοβάθμια, δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί άμεσα από τα υπάρχοντα διοικητικά όργανα (σύγκλητος, πρυτανεία) απαιτείται ένα νέο πιο ευέλικτο και αυταρχικό όργανο, αυτό του Συμβουλίου Διοίκησης.

Το Συμβούλιο Διοίκησης θα αποτελείται από 7 πανεπιστημιακούς, 7 εξωπανεπιστημιακούς (άνθρωποι του επιχειρηματικού κόσμου , των ‘’γραμμάτων και των τεχνών’’) και 1 φοιτητή κομπάρσο, ο οποίος θα εκλέγεται από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο. Το όργανο αυτό θα συγκεντρώνει όλες τις διοικητικές, οικονομικές και ακαδημαϊκές αρμοδιότητες ασκώντας εξουσία στα πρότυπα των ξένων πανεπιστημίων αποτελώντας το μακρύ χέρι της κυβέρνησης και της αγοράς μέσα στο πανεπιστήμιο.

Βασικός στόχος του Συμβουλίου Διοίκησης είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και η διαμόρφωση του νέου πανεπιστημίου που βάση των αναγκών του κεφαλαίου θα παράγει το νέο μοντέλο του ευέλικτου, πειθήνιου και αναλώσιμου εργαζόμενου. Θα καθορίζει λοιπόν τα προγράμματα σπουδών με κατεύθυνση τη διάλυση των πτυχίων και την αντικατάστασή τους από τον ατομικό φάκελο προσόντων, ενώ ταυτόχρονα θα παρεμβαίνει στον τρόπο φοίτησης εντατικοποιώντας τους ρυθμούς σπουδών. Στην κατεύθυνση διαμόρφωσης του νέου μοντέλου εργαζομένου  αποσκοπούν άλλωστε σειρά μέτρων που λαμβάνονται ή έχουν ήδη ληφθεί στην εργασία. Χαρακτηριστική είναι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης και η χρηματοδότηση και ανάπτυξη βαθμίδων δια βίου μάθησης-επανακατάρτισης. Το κεφάλαιο προσπαθεί να υπερβεί την κρίση του διαμορφώνοντας εργαζόμενους χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση, που θα διαπραγματεύονται ατομικά τα δικαιώματά τους, που θα ζουν με μισθούς πείνας, θα εργάζονται με εντατικοποιημένους μισθούς και με εξοντωτικά ωράρια, ενώ θα επανακαταρτίζονται με δικά τους έξοδα προκειμένου να αποφύγουν το φάσμα της ανεργίας. 

Όψεις του νέου πανεπιστημίου αποτελούν γεγονότα όπως η απώλεια των επί πτυχίο εξεταστικών ή ο ορισμός ταχύρρυθμων εξεταστικών και οι ανακοινώσεις τμημάτων για διαγραφές φοιτητών. Ήδη από πέρυσι έχουν ασκηθεί πειθαρχικές και ποινικές διώξεις σε 3 συναδέλφους στο Χημικό του ΑΠΘ, στο Φυσικό και το Πολυτεχνείο Κρήτης. Κινήσεις που έρχονται ως επιστέγασμα στην προσπάθεια της προηγούμενης αλλά και της τωρινής κυβέρνησης να στοχοποιήσει  και να καταστείλει τις συλλογικές διεκδικήσεις και τις ριζοσπαστικές πρακτικές. Τέτοιου τύπου αρμοδιότητες περνούν πλέον στα Συμβούλια Διοίκησης, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη σύνταξη του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του πανεπιστημίου. Στο νέο αυταρχικό πανεπιστήμιο δε θα χωράει το άσυλο, η δημοκρατία των συνελεύσεων και οι μαζικές παραστάσεις σε τμήματα και συγκλήτους με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των αναγκών μας. Κι αυτό συμβαίνει διότι το μαχητικό φοιτητικό κίνημα αποτέλεσε το μεγαλύτερο εμπόδιο που συναντούσαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις για την προώθηση των αλλαγών στην εκπαίδευση. Θέλουν να ξεμπερδεύουν με το φοιτητικό κίνημα γιατί μέσα στις διαδικασίες του ο κόσμος διαπαιδαγωγούνταν στον αγώνα και μάθαινε να πετυχαίνει νίκες, αποτελώντας σημείο αναφοράς για ολόκληρη την κοινωνία.

Ακόμα με το Συμβούλιο Διοίκησης δεν αλλάζει απλά ο οικονομικός διαχειριστής του πανεπιστημίου. Η απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας, οδηγεί σε οικονομικό στραγγαλισμό τα ιδρύματα (τα τελευταία 2 χρόνια ο προϋπολογισμός του ΑΠΘ μειώθηκε από τα 49 στα 26,5 εκ. ευρώ). Το  συμβούλιο διοίκησης (όπως άλλωστε ήδη κάνει και η σύγκλητος σήμερα) θα στραφεί στην αξιοποίηση τόσο της περιουσίας του πανεπιστημίου όσο και στην αναζήτηση πόρων μέσω ιδιωτικών κεφαλαίων. Με άλλα λόγια με τη συγκρότησή του επιχειρείται η διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, βαθαίνοντας τα επιχειρηματικά-ανταποδοτικά κριτήρια στη λειτουργία της. Παράλληλα, το πανεπιστήμιο αναπτύσσει περαιτέρω την επιχειρηματική του δραστηριότητα, πολλές φορές εκμεταλλευόμενο φθηνή και μαύρη εργασία φοιτητών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής είναι η αντιμετώπιση της φοιτητικής μέριμνας. Επί της ουσίας καταργείται ως κοινωνική παροχή και δικαίωμα και μετατρέπεται σε υπηρεσία την οποία μπορούν να απολαμβάνουν είτε οι ‘’καλοί φοιτητές’’(άριστη σταδιοδρομία και διαγωγή), είτε οι φοιτητές πελάτες (βλ. αύξηση των ενοικίων στις εστίες). Κάτι το οποίο ήδη ξεκίνησε με τα φοιτητικά πάσο, την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, την κάρτα σίτισης στο ΑΠΘ, τη μείωση των καρτών στο ΠΑΜΑΚ  και των θέσεων στην εστία αλλά και με την επιβολή διδάκτρων.

Στο παρακάτω προστίθεται και η αντιμετώπιση των εργαζόμενων του πανεπιστημίου, είτε αυτοί εργάζονται για να έλθει εις πέρας η ερευνητική και εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και τόσες άλλες λειτουργίες όπως η καθαριότητα, οι διοικητικές υπηρεσίες κ.ο.κ. Στο νέο πανεπιστήμιο οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν άμεσα τον κίνδυνο των απολύσεων, είτε με την εφαρμογή του μέτρου της εφεδρείας, είτε με τις ραγδαίες συγχωνεύσεις που θα δρομολογήσει το συμβούλιο διοίκησης με τη συγκρότησή του. Ήδη στο ΑΠΘ οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες που καλύπτουν πάγιες και βασικές ανάγκες και αποτελούν το 87% του προσωπικού του, παραμένουν απλήρωτοι εδώ και 3 μήνες με τη σύμβασή τους στον αέρα. Μετατρέπεται έτσι το πανεπιστήμιο σε εργασιακό κάτεργο όπου οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι μισθοί πείνας και η εργοδοτική τρομοκρατία θα αλωνίζουν. Ο αγώνας λοιπόν των εργαζόμενων είναι και δικός μας αγώνας καθώς το παρόν και το μέλλον αυτών των ανθρώπων δε διαφέρει και πολύ από τη δική μας εργασιακή προοπτική.

Τέλος η έρευνα, μία από τις βασικές λειτουργίες του πανεπιστημίου, μετατρέπεται και αυτή σε πηγή χρηματοδότησης για το πανεπιστήμιο. Υπό το καθεστώς λοιπόν της οικονομικής ασφυξίας αυτή θα δένεται ολοένα και περισσότερο με τις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου. Ανάγκες οι οποίες σήμερα στον καιρό της κρίσης, φαίνεται όλο και περισσότερο, σε όλο και πιο πολύ κόσμο πόσο εχθρικές είναι προς τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τα παραδείγματα άλλωστε σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, ποτέ δεν έλειψαν (βλ. έρευνες για ΝΑΤΟ κλπ). Το συμβούλιο διοίκησης θα είναι υπεύθυνο για το στρατηγικό σχεδιασμό του εκάστοτε ιδρύματος, θα φροντίσει να κλείσει τις καλύτερες και πιο επικερδείς συμφωνίες για το πανεπιστήμιο.

Γνωρίζουμε ήδη ότι ένα μεγάλο κομμάτι των καθηγητών σπεύδει να συμβάλλει στην εφαρμογή του νόμου και στη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης με καθηγητές όπως ο Γιαννακουδάκης (υποψήφιος ΑΠΘ), που δίνουν διαπιστευτήρια στο Υπ. Παιδείας μηνύοντας φοιτητές και διώκοντάς τους ποινικά για την συνδικαλιστική τους δράση (3 συμφοιτητές μας από το τμήμα χημείας). Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι η κριτική που ασκούμε στο νέο μοντέλο διοίκησης δεν γίνεται από τη σκοπιά της υπεράσπισης του παλιού. Ο εκβιασμός του Υπουργείου για κόψιμο της χρηματοδότησης έδωσε πάτημα στις πρυτανικές αρχές και στο αντιδραστικό κομμάτι των καθηγητών να ορίσουν πανελλαδικά μέχρι τέλος Οκτώβρη τις εκλογές των συμβουλίων διοίκησης σε σύμπνοια με τις κατευθύνσεις του Υπουργείου για την εφαρμογή του νόμου. Άλλωστε ακόμη και ο ‘’σκληροπυρηνικός’’ Μυλόπουλος, σημερινός πρύτανης ΑΠΘ, που σκίζει τα ρούχα του για το ‘’δημόσιο πανεπιστήμιο’’ και καταριέται την ώρα και τη στιγμή που ‘’οι εταιρίες θα αλώσουν το χώρο της τριτοβάθμιας’’, τελικά μπροστά στην εφαρμογή του νόμου πετάει τη μάσκα της ψευτοενατίωσης, αποκαλύπτοντας ότι αποτέλεσε και αποτελεί τον εγγυητή της εφαρμογής του. Είναι λοιπόν σαφές ότι όποιος, είτε φοιτητής, είτε καθηγητής δηλώνει υποψηφιότητα ή έχει ταχθεί υπέρ των συμβουλίων διοίκησης τάσσεται αμέσως κατά των συμφερόντων όλων των πληττόμενων κομματιών του πανεπιστημίου. Όλοι αυτοί πρέπει να αποτελούν persona non gratta στο πανεπιστήμιο και το σημερινό φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να τους αντιμετωπίζει όπως το φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης αντιμετώπιζε τους καθηγητές που συνεργάστηκαν με τη χούντα.

Η επικείμενη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης σε καμία περίπτωση δεν μας βρίσκει απροετοίμαστους, καθώς το φοιτητικό κίνημα ήδη από πέρυσι πήρε θέση μάχης ενάντια στο νέο Νόμο Πλαίσιο αλλά και στη συνολικότερα πολιτική που εφαρμόζεται. Λόγω των αντιστάσεων από πλευράς του φοιτητικού κινήματος και εργαζομένων όσες φορές κι αν προσπάθησαν πανελλαδικά να συγκροτήσουν τα συμβούλια διοίκησης, απέτυχαν.(τρανταχτό παράδειγμα το μπλοκάρισμά τους στο ΑΠΘ για 3 συνεχόμενες φορές). Δε διστάζουν μάλιστα να παραβιάσουν οποιοδήποτε πρόσχημα δημοκρατίας και να απειλήσουν με ηλεκτρονική ψηφοφορία ή και με αυτόματο διορισμό των μελών προκειμένου να διασφαλίσουν τη συγκρότησή τους. Πιάνοντας το νήμα από αυτές τις κινητοποιήσεις το φοιτητικό κίνημα πρέπει να ξαναβγεί στο προσκήνιο σαν μια πρώτη και διαρκείας μάχη για φέτος μπλοκάροντας τη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης. Θα δώσουμε τη μάχη μαζί με τους μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές, τους συμβασιούχους είτε στην έρευνα είτε στην διδασκαλία, τα μέλη ΔΕΠ που αναγνωρίζουν το δίκιο της νεολαίας και των εργαζόμενων και με τους εργαζόμενους στις εργολαβίες του ΑΠΘ που βρίσκονται ήδη σε απεργιακές κινητοποιήσεις. Ο κοινός αγώνας όλων των πληττόμενων κομματιών θα πρέπει να θέτει ως στόχο τη συνολική ανατροπή του νόμου και της πολιτικής της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ- ΕΕ- ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Θεσσαλονίκης

Καταγγελία Ε.Α.Α.Κ. για τα γεγονότα στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Σήμερα Τετάρτη 2/5 είχαν οριστεί οι εκλογές για την ανάδειξη του Συμβουλίου Διοίκησης στα ΤΕΙ. Πτυχή του Νόμου – Διαμαντοπούλου με την οποία ήρθε σε αντιπαράθεση το φοιτητικό κίνημα, μερίδα καθηγητών και εργαζόμενοι του πανεπιστημίου σε όλη την Ελλάδα, αποτρέποντας σε μεγάλο βαθμό ένα από τα πρώτα βήματα εφάρμογής του. Ενός νόμου που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ πυροδοτώντας κύμα 300 καταλήψεων πανελλαδικά στα πανεπιστήμια. Η σθεναρή αντίσταση του φοιτητικού κινήματος και ο κοινός του αγώνας με εργαζόμενους και κομμάτι του διδακτικού προσωπικού ενάντια στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας ήταν που ανάγκασε το υπουργείο να επαναδιαπραγματευθεί την τακτική εφαρμογής του νόμου επιδιώκοντας να διαμορφώσει συμμαχίες εντός του πανεπιστημίου.


Αρκετό καιρό μετά από τις τελευταίες αποτυχημένες προσπάθειες κυβέρνησης και υπουργείου για την εφαρμογή του νόμου, η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ σήμερα δηλώνει παρούσα και εγγυείται την διεξαγωγή των εκλογών για τα Συμβούλια Διοίκησης. 200 τραμπούκοι με ρόπαλα, σιδερολοστούς και πυροσβεστήρες αλώνιζαν στις εγκαταστάσεις του ΤΕΙ και επιτίθονταν σε οποιονδήποτε θα μπορούσε να απειλήσει την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών. Ως πάνοπλος στρατός και με την βοήθεια ασφάλειας και μπράβων διαμόρφωσαν κλίμα τρομοκρατίας, απαγορεύοντας σε συλλογικούς φορείς εργαζομένων και φοιτητών να παρέμβουν στη διαδικασία. Επιτέθηκαν σε 2 φοιτητές που ξεκάθαρα έχουν δηλώσει την εναντίωση τους στο νόμο. Τους απομόνωσαν σε χώρο που η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ είχε καταλάβει και τους ξυλοκόπησαν. Προπηλάκισαν το πρόεδρο και μέλη του σωματείου εκτάκτων διδασκόντων. Επί της ουσίας στόχευαν να χτυπήσουν το ίδιο το φοιτητικό κίνημα και οποιονδήποτε παλεύει ακόμα, για την ανατροπή του νόμου και υπερασπίζεται τα δικαιώματα της νεολαίας σε εκπαίδευση και εργασία.


Οι τραμπούκοι της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ δεν παρέκλιναν από τη διακηρυκτική “εναντίωση” τους στη συγκεκριμένη πτυχή του νόμου, αλλά ακολούθησαν πιστά τη σκληρή γραμμή του αρχηγού τους (Σαμαρά) και των συμφερόντων που υπηρετεί. Των συμφερόντων που λυμαίνονται το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, με την καθημερινή διαπλοκή με μεγαλοκαθηγητές, την εμπλοκή σε επιχειρηματικά προγράμματα που εκπονεί το ίδρυμα, αποτελώντας το πιο σάπιο και διεφθαρμένο κομμάτι του φοιτητικού συνδικαλισμού, που δε διστάζουν να θυσιάσουν κάθε δικαίωμα των φοιτητών για ατομικό και κομματικό τους όφελος. Οι προγραμματικές δηλώσεις του Σαμαρά για το προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, της εφαρμογής του απονομιμοποιημένου νόμου Διαμαντοπούλου, της κατάργησης του ασύλου και το τσάκισμα του μαχητικού φοιτητικού κινήματος βρήκαν για άλλη μια φορά τον υλοποιητή τους στο πρόσωπο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.


Σε περίοδο που ο αστικός συνασπισμός εξουσίας προσπαθεί να παρουσιάσει, εν όψει εκλογών, ως μονόδρομο την πολιτική που τα δίνει όλα στο κεφάλαιο και στέλνει στον Καιάδα εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις αιώνων, τα εκβιαστικά διλήμματα των από πάνω, πάνε χέρι χέρι με τη διά ροπάλου εφαρμογή νόμων. Καλούμε κάθε φοιτητή να μη δείχνει καμία ανοχή σε τέτοιες λογικές και πρακτικές, να απομονώσει και να καταδικάσει τις κομματικές νεολαίες, που δρουν ως σύγχρονες πολιτοφυλακές του μνημονίου και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που υποθηκεύουν το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς. Η νεολαία δεν τρομοκρατείτε! Με μαζικούς συλλογικούς ανυποχώρητους αγώνες θα περάσει πάνω από αυτούς και την πολιτική τους.

ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ…


ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Ε.Α.Α.Κ. Θεσσαλονίκης

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ για τη ψήφιση του νέου νόμου πλαίσιο

  Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά την πραξικοπηματική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος στις 29 Ιούνη έχει χάσει κάθε ψήγμα νομιμοποίησης στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και της νεολαίας. Παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Μαΐου και του Ιούνη, η κυβέρνηση αυτή, σπεύδει μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει μία σειρά από αντιλαϊκές τομές, θεωρώντας πως μπορεί να αποφύγει τον οδοστρωτήρα των  κοινωνικών αντιδράσεων.

  Ο χώρος της εκπαίδευσης βρίσκεται ήδη σε αναβρασμό.  Στα σχολεία οι τραγικές ελλείψεις του προσωπικού κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς ενώ νέος γύρος μαζικών συγχωνεύσεων ετοιμάζεται το φθινόπωρο. Τα πανεπιστήμια μετά την δραματική υποχρηματοδότηση που αντιμετώπισαν πέρυσι και την ψήφιση του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων  βρίσκονται μπροστά στην επικείμενη ψήφιση του νέου νόμου Διαμαντοπούλου.

  Οι αλλαγές που προτείνονται έρχονται να καταργήσουν το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο έτσι όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα και να το προσδέσουν στο άρμα του μνημονίου δίνοντας στη νεολαία κατάρτιση, μισή δουλειά και μισές ελευθερίες για μισή ζωή. Στο στόχαστρο μπαίνουν  οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί των κατώτερων βαθμίδων και οι εργαζόμενοι των ιδρυμάτων. Με το νόμο αυτό οι διοικήσεις των πανεπιστημίων θα αποτελούνται από τα Συμβούλια Διοίκησης, η σύνθεση των οποίων θα περιλαμβάνει τόσο πανεπιστημιακούς αλλά και στελέχη επιχειρήσεων διευρύνοντας έτσι μια αγοραία αντίληψη σε σχέση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που επιβάλλει η έρευνα να υποτάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου, και οι σπουδές άμεσα καθοριζόμενες από τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς, να βαραίνουν αποκλειστικά τις πλάτες των φοιτητών και των οικογενειών τους.

Το πανεπιστήμιο του μνημονίου προετοιμάζεται για να βγάζει τους εργαζόμενους του μνημονίου, χωρίς δουλειά, με μισθό πείνας, ελαστικούς και αναλώσιμους. Διαλύεται συνολικά η λογική  των ενιαίων πτυχίων και των γνωστικών αντικειμένων. Η δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης επαγγελματικών κι εργασιακών δικαιωμάτων αφαιρείται μέσω της κατάργησης των πτυχίων και της αντικατάστασης τους από τις πιστωτικές μονάδες για κάθε φοιτητή, προετοιμάζοντας έτσι τη γενιά των 592ευρώ, της ανασφάλιστης, ελαστικής εργασίας, όπως ακριβώς ορίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Οι σπουδές χάνουν τον ενιαίο ιστό τους και μετατρέπονται σε ένα άθροισμα δεξιοτήτων και πληροφοριών που ο καθένας κατέχει και αγοράζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Οι πρυτάνεις,επί της ουσίας, θα διορίζονται από το ίδιο το υπουργείο και δεν θα εκλέγονται από την πανεπιστημιακή κοινότητα, για να μπορεί ακριβώς να ελέγχει ασφυκτικά την λειτουργία του (όπως γινόταν περίπου και  στην χούντα!) Η συμμετοχή των φοιτητών περιορίζεται στην εκλογή 1 μέλους που θα συμμετέχει στο ΣΔ ενώ η δυνατότητα παρέμβασης των φοιτητικών συλλόγων στο όργανα συνδιοίκησης παύει.  Τέλος επιχειρεί να τελειώσει με το πανεπιστήμιο-κέντρο αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και συλλογικής δράσης. Καταργείται το Πανεπιστημιακό άσυλο ως χώρος ανάπτυξης και προάσπισης των αγώνων του φοιτητικού και του λαϊκού κινήματος, ενώ δημιουργείται ένα συνολικό αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας κυρίως για τους φοιτητές αλλά και για τους καθηγητές. Ο νόμος διαμορφώνει για το φοιτητή μια ασφυκτική καθημερινότητα, όπου θα πρέπει να τρέχει διαρκώς απ'το αμφιθέατρο στο εργαστήριο για πρόλαβει να τελειώσει τη σχολή πριν τον διαγράψουν. Συνολικά επιχειρείται η πλήρης παράδοση του πανεπιστημίου στα συμφέροντα του κεφαλαίου την μνημονιακή πολιτική. Μέσα από την ένταση των επιχειρηματικών κριτηρίων σε κάθε έκφανση της λειτουργίας του πανεπιστημίου, επιχειρείται να αναδειχθεί σε κυρίαρχο δόγμα το δίπτυχο κυνήγι του κέρδους-περιορισμός του κόστους εκπαίδευσης.

 Θέλουν να διαλύσουν κάθε λαϊκή κατάκτηση, τη δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλιση, να κάνουν την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προνόμιο των οικονομικά ισχυρών. Θέλουν να φέρουν στην Ελλάδα όλες αυτές τις αλλαγές που έχουν εφαρμοστεί σε αρκετές χώρες του δυτικού κόσμου. Αλλαγές που έφεραν μια πραγματικότητα ενάντια στην οποία εξεγείρονται οι νέοι σε όλο τον κόσμο, από την Γαλλία και την Αγγλία μέχρι τη Χιλή.

  Όλα τα παραπάνω λοιπόν θα τεθούν στην προμετωπίδα του αγώνα  ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου αλλά και συνολικά στις αντιδραστικές αλλαγές στην παιδεία και την κοινωνία που φέρνει ακατάπαυστα η κυβέρνηση ακόμα και μέσα στον Αύγουστο για να προλάβει τα χρονοδιαγράμματα ΕΕ-ΔΝΤ. Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να βγει ξανά στο προσκήνιο με μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις, όπως το 1990-91, το 1998 και στους ηρωικούς αγώνες του 2006-07, μαχητικά κι ανυποχώρητα, με τα μάτια στραμμένα σε όλη την κοινωνία, που αντίστροφα το παρακολουθεί για να πάρει θάρρος κι έμπνευση ξεσηκωμού. Τα πανεπιστήμια δεν νοείται και δεν πρόκειται να λειτουργήσουν με αυτόν τον νόμο. Τα πανεπιστήμια θα γίνουν εκείνα τα κέντρα αγώνα για την ανατροπή του νόμου και της αντιλαϊκής πολιτικής.  Καλούμε κάθε κοινωνική κατηγορία εντός του πανεπιστημίου και κάθε πολιτική δύναμη σε  ανυποχώρητο αγώνα για να ανατράπει ο νόμος έκτρωμα που διαλύει και τσακίζει το δημόσιο δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο

  Ξέρουμε ότι τώρα είναι η ώρα του ξεσηκωμού. Καλούμε άμεσα τους φοιτητές, τους δασκάλους, του καθηγητές, τους μαθητές και όλη την κοινωνία να παλέψουμε από κοινού για να μην ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα, για την ανατροπή του με μαχητικό αγώνα διαρκείας απ'την μέρα της ψήφισης του χυδαίου  νόμου. Αλλά και για την ανατροπή όλης της βάρβαρης πολιτικής, που οδηγεί τους εργαζόμενους και τους νέους στην φτώχεια και την εξαθλίωση, για την ήττα και την πτώση της Χούντας της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ που καταδυναστεύει τη ζωή μας. Η επίθεση στην εκπαίδευση γίνεται σε βάρος των εργαζόμενων και των παιδιών τους.

  Τους περασμένους μήνες βρεθήκαμε όλοι μαζί στους δρόμους και τις πλατείες, κρατηθήκαμε στις ίδιες αλυσίδες, φωνάξαμε και τραγουδήσαμε όλοι μαζί, αντισταθήκαμε στην κρατική καταστολή. Να βρεθούμε και πάλι. Μπορούμε να τους νικήσουμε.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/08 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ.

Ο ΝΟΜΟΣ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΤΕΙ-Η ΑΝΤΙΛΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ.ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ανακοίνωση της Ε.Α.Α.Κ. για την απεργιακή κινητοποίηση και την καταστολή

Καταγγέλουμε τη δολοφονική επίθεση των κατασταλτικών δυνάμεων κατ΄ εντολή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στη σημερινή απεργιακή διαδήλωση. Συγκεκριμένα, ενώ η πορεία αποχωρούσε από την πλατεία Συντάγματος προς την οδό Πανεπιστημίου όπου και θα τερματιζόταν, χτυπήθηκε βίαια και εντελώς αναίτια από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Χιλιάδες διαδηλωτές των απεργιακών μπλοκ βρέθηκαν αντιμέτωποι με τόνους χημικών, χτυπήματα με γκλομπ και συλλήψεις. Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης είναι ο τραυματισμός δεκάδων διαδηλωτών, δύο εκ των οποίων σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η περίπτωση 30χρονου διαδηλωτή που διακομίστηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας σε κωματώδη κατάσταση, λόγω ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας έπειτα από χτύπημα με γκλομπ, όπου και χειρουργείται δίνοντας μάχη για τη ζωή του. Είναι προφανές ότι υπήρξε σαφής εντολή από την κυβέρνηση να δοθεί το μήνυμα της σιδερένιας φτέρνας μπροστά στη γιγάντωση της λαϊκής οργής και της απεργιακής ανυπακοής.

Ένα χρόνο μετά την υιοθέτηση του μνημονίου και ενώ πλέον είναι ορατές οι επιπτώσεις της αντιδραστικής πολιτικής στη ζωή όλου του λαού η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ προωθεί νέο ακόμα πιο βάρβαρο αντιλαϊκό πακέτο μέτρων. Το «Σύμφωνο για το Ευρώ» έρχεται να τσακίσει τα εναπομείναντα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας και να σπρώξει ολοένα και περισσότερα κομμάτια του λαού στα όρια της επιβίωσης. Αυτή η πολιτική γεννάει έντονη κοινωνική αγανάκτηση και οργή η οποία αποτυπώνεται στο δρόμο μέσα από τις μαζικές κινητοποιήσεις όλου του προηγούμενου διαστήματος. Αυτή τη λαϊκή οργή θέλει να καταπνίξει η κυβέρνηση από τη γέννησης της και ειδικότερα ενόψει της νέας επίθεσης που ετοιμάζει.   

Από την πλευρά της κυβέρνησης φυσικό συμπλήρωμα της ιδεολογικής τρομοκρατίας του χρέους και της χρεοκοπίας είναι η ωμή κατασταλτική βία. Υπό αυτό το πρίσμα η τρομοκρατία που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση στους δρόμους  πάει χέρι -χέρι με την ιδεολογική τρομοκρατία του μονόδρομου της αποπληρωμής του χρέους και της Ε.Ε., των κηρυγμάτων εθνικής συναίνεσης, της καθημερινής εργοδοτικής και κυβερνητικής βίας απέναντι στους μισθούς, τη δουλειά, το δημόσιο πλούτο, την υγεία και την παιδεία. Ξέρουν ότι η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης μπορεί να γεννήσει εργατικές και νεολαιίστικες εξεγέρσεις και προσπαθούν με το φόβο και την καταστολή να κάμψουν κάθε αγωνιστική διάθεση.

Όμως δεν θα το καταφέρουν. Η σημερινή διαδήλωση δεκάδων χιλιάδων απεργών στην Αθήνα και ολόκληρη την Ελλάδα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν υποτάσσονται. Η κρατική τρομοκρατία δεν μπορεί να μας φοβίσει, αντιθέτως μας κάνει ακόμα περισσότερο οργισμένους και αποφασισμένους να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική και τους εκφραστές της.  Το δίκιο της νεολαίας  και των εργαζόμενων ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ! Με μαχητικό λαϊκό κίνημα κόντρα στην ξεπουλημένη γραφειοκρατία των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ θα ανατρέψουμε την επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες μας και θα αγωνιστούμε για σπουδές με αξία, δουλεία με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια.

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ.

ΟΤΑΝ Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

ΤΟΤΕ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ!

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ